|
میگویند که هر ملتی سزاوار همان حکومتیست که بر او حکومت میکند. ملتی که تصور میکند تاریخ این کشور فقط با شاهان یا امامان رقم زده میشود و نه توسط انسانهای کوچک. همانهایی که برای زندکی کار و پیکار میکنند. آنهایی که هیچ آثاری از آنها در نوشته های تاریخ نگاران نیست. آنهایی که پوستشان بر روی دار کنده شد. با آمپول هوا در زندانها کشته شدند.
مردان و زنانی که برای انسانیت و آزادی مبارزه کردند.
راه دور نمیرویم .در همان سال شصت چه تعدادی از دختران زیبای شهر ما ماهها در تابوت های قیامت جان و روح خود را از دست دادند ولی نه گفتند؟. در طی همین چند سال گذشته چقدر زن و مرد جوان به خیابانها ریختند و برای رهایی از چنگ استبداد فریاد کشیدند.؟ چند زن و مرد جوان به خاطر داشتن آرمانهای انسانی از کار و تحصیل محروم گشتند؟. آیا در تاریخ هیچ کشوری در عصر حاضر تا به حال چنین داستانهایی شنیده ائیم؟ موضوع زندان و زندانی فرارهای سیاسی، فرار از زندان، یخ زدن جوانان هنگام فرار از مرزهای کشور در سالهای شصت، کشته شدن در یک تصادف ساختگی، کشتار شاعرین و نویسندگان با پتاسیم و آمپول هوا، قطع دست و پای زندانی، تجاوز به زندانیان . آیا این داستانها در هیچ کتاب و نوشته ای، در هیچ فیلمی گزارش شده است؟. بیائیم منصفانه از خود سوال کنیم که تاریخ کشورمان را چه کسانی رقم میزنند؟
آیا سروران و غرور آفرینان مملکت تعدادی دزد، و تعدادی روشنفکران شیاد و چوخ بختیار بودند؟ آیا نویسندگان، کارگردانان، شاعران مردمی عبادی، گنجی، سازگارا، فرهادی و مخملباف هستند که نیششان تا بناگوش باز میشود هنگامیکه جوایز طلائی دریافت میکنند یا دیگران؟ روح و وجدان بیدار ملت چه کستانی هستند؟
آ یا کسانی مانند گلسرخی، سلطانپور، شاملو،دهخدا و بسیاری دیگر که در قلب توده ها جای گرفته اند با اینها قابل مقایسه هستند؟چگونه است که شاملو با مردم خود در تماس است و از "مرتضی" سخن میگوید،در غم کشته شدن "آوانسیان" زیر شکنجه دلتنگ میشود و گنجی برای امام راحل وشیرین عبادی برای حجاب و حقوق زن در اسلام ناب محمدی؟.
چگونه است که سلطانپور در غم "جهان" می سراید و برای زندگی "عباس آقا" کارگر ایران ناسیونال تئاتر اجرا میکند وامثال فرهادی با پول فقیه فیلم تهیه میکند؟
خوشبختانه در تاریخ کشور ما کم نبودند که برای زندگی شرافتمندانه و آزادی پیکار کرده اند ؟ یکی که پیکار میکند و دیگری که با او همدرد باشد؟ روح و وجدان بیدار و آگاه ملت آنهایی هستند که در قلب توده ها جای گرفته اند.
آیا تا به حال کسی درب منزل دختران و پسرانی را که پس از محرومییت از کار و تحصیل زندان و شکنجه و پس از عبور مرگبار از مرزهای کشور" امام زمانی" در کشورهای مختلف برای رفتن به کشوری امن تر سرگردانند فیلمی تهیه کرده؟ آیا سوژه کم وجود دارد؟
سیروس کار ژانویه 2012
Comments
 |