سرانجام پس از ده ها کامنت بی ربط, اینبار شاهد نقدی منسجم بر سلسله ترجمه های پیام پرتوی هستیم که باید از نگارنده ناشناس آن تشکر کنیم.
ما معتقدیم استالین خدمات زیادی به جنبش کمونیستی جهان کرد. اما این خدمات ضعفهای او را نمی پوشاند. ضعفهایی که برخی شخصی و برخی ناشی از درک ناقص او از ساختمان سوسیالیسم ( باتوجه به نبود تجربه تاریخی تا قبل از ان ) بود.
ما معتقدیم سوسیالیسم نه مقصد بلکه مرحله ای گذر به سمت جامعه کمونیستی است . در دوران سوسیالیسم بسیاری از تضادهای نظام کهن کماکان وجود داشته و در اشکال گوناگون خود را نشان میدهد. برخورد به این تضادها بایستی در چهارچوب پیشروی ساختمان سوسیالیسم صورت میگرفت و نه بشکلی آنتیگونستی.
برخی از سرکوبهای استالین درست و قابل دفاع بود و برخی هم نادرست.
_____________________________________________________________________________-

اخیرا یک سری مقالاتی ( 1) در باره سوخت و ساز در زمان استالین را در بر می گیرد ، از طرف فردی بنام " پیام پرتوی " در سایت اعتراض منتشر گردیده

 است . در یک نگاه اجمالی به مقالات است که خط سیر فکری و ایدولوژیکی حاکم بر این مقالات بوضح روشن است . خط و سیر سیاسی و ایدولوژیک حاکم بر این مقالات در حقیقت بیان قبول غائی تمامی نکات مثبت تجربه سوسیالیسزم در شوروی و عدم اعتقاد به ضعفها و کمبودها و کجرویها ی حاکم بر رهبری حرب کمونیست شوروی و بخصوص شخص استالین می باشد . و این سیرفکری حاکم بر این مقالات به نفی تمامی درستاورد ها و انمتقاداتی است که شخص مائو تسه دون به عملکرد و رهبری استالین و سیاستهای اتخاذ شده از طرف او را در بر می گیرد . مائو در گفته داهیانه اش در باره تجربه سوسیالیسزم و استالین بر این ادعا بود که " رفیق استالین قدری متافیزیک را به اعضا و کادر رهبری حزب کمونیست شوروی آموزش داده است و این متافیزیک استالین هم بر خاسته از دیدگاههای نادرست " ماتریالیسم دیالتیک میکانیکی " او در چگونگی مبارزه طبقاتی در جامعه سوسیالیستی و وجود طبقات در جامعه سوسیالیستی می باشد که تاتیزات بسیار مخربی را در چگونگی بکار بست دیکتاتوی طبقه کارگر و چگونگی حل تضاد ها در جامعه طبقاتی سوسیالیستی شوروی به بار اورد . این مقالات پیام پرتوی مملو از همان اشتباهات و حتی صحت تائید درستی بر آن اشتباهات زئه است که به سادگی نمی تو.ان بر انها چشم پوشید . خود این امر نشان از انحلال طلبی و ماندند در همان درستاورد های شوروی سوسیالیستی و از طرف دیگر نفی تمامی دستاورد ها و جعمبدیهائی که مائو تسه دون از تجربه سوسیالیزم در شوروی به جنبش کمونیستی ارائه داده است می باشد .
اگر تمامی مقالات ترجمه شده پیام پرتوی را بادقت مطالعه کنیم همانند استالین بر این باور است که دیگر طبقات در جامعه سوسیالیستی شوروی وجود ندارند و و جامعه " ما " ( طبقه کارگر در قدرت سیاسی ) و رهبر دولت شورا ها ) در یک طرف و عوامل نفوذی و " ستون پنجمی " سیستم سرمایه داری امپریالیستی که برای ایجاد رغب و وحشت و خرابکاری در سیستم و اقتصا سوسیالیستی در طرف دیگر می باشند .
با اینگونه " تحلیل های آ" نادرست و متافیزیکی از جامعه سوسیالیستی است که هر گونه مخالفت بیرون حزبی - در زمینه های جریم جنحه و تخلفات قضائی و درون حزبی ذر زمینه مخالفت با برنامه هاو طرحهای اقتصادی وسیاسی حاکم بر دولت شورا ها ( رهبری طبقه کارگر در قدرت سیاسی ) را منتسب به بیگانه و از عوامل آنها و جاسوس و ستون پنجمی سیستم سرمایه داری جهانی می نامد . اینگونه برداشت و قرائت از آرایش طبقاتی در جامعه انقلاب شده شوروی ، در حقیقت یک نوع نابودی اقشار و طبقات بجای مانده از سیستم قبل که همگی آنها به سیستم طبقاتی سوسیالیستی طبقه کارگر منتقل شده اند می باشد . این همان متافیزیکی می باشد که مائو تسه دون در باره دیدگاههای استالین از مبارزه طبقاتی در جامعه سوسیالیستی شوروی بیان نمود و این دوستان هم به تکرار همان انحرافات بسنده کرده اند . یعنی نفی طبقات و مطالبات اقتصادی و سیاسی گروهها و اقشار طبقاتی ای که از جامعه و سیستم تزاری به جامعه سوسیالیستی شوروی منتقل شده اند .
همانطور که مائو تسه دون در جعمبدی اش از چگونگی سوخت و ساز جامعه نوینی که رهبری ان در دست طبقه کارگر است ولی تمامی اجزاء متشکله آن بجای مانده از سیستم طبقاتی قبلی می باشد . می گوید " تنشها و بزبانی این گونه قرائت نفی حقیقی سوخت و ساز و مولفه ها و دینامکهای جامعه طبقاتی جدید می باشد .
مبارزه طبقاتی در جامعه سوسیالیستی در عالیترین مرجع آن یعنی حزب کمونیست بروز می یابد و مبارزه دوخط در حزب تعین کننده روند و جهتگیری استراتژیک جامعه جدید می باشد . اگر این جعمبدی مائو را حداقل به دوران پس از مرگ لنین ، و بخصوص از سالهای 1922 به بعد را که در حقیقت شدت یابی رقابت در رهبری حزب و دولت مابین استالین و تروتسکی رو به ازیاد نهاده بود را در نظر گیریم است که بر خلاف دیدگاههای متافیزیکی این دوستان ( نویسنده و مترجم و حتی استالین ) در باره سوخت و ساز جامعه نوین سوسیالیستی شوروی نه بر خاسته از روند مبارز طبقه کارگر حاکم بر قدرت دولت شورا ها ، بلکه در رابطه مستفیم مبارزه طبقاتی ای که بر خاسته از روند تنش هائی که از نطن جامعه طبقاتی سوسیالیستی بر می خاست و در حزب و دولت سوسیالیستی انعکاس می یافت بود .
برخلاف داده های نویستده و مترجم ( این مقالات ) که بر این باور هستند که تعداد بسیار زیادی به عضویت حزب کمونیست شوروی در آمدند که بتواند از نعایم این عضویت و امتیاز های عضویت در حزب سو استفاده کنند . و همین امر به فساد اداری و بوراکراسی حزبی که بعدا دامنگیر استالین و حتی سقوط این حزب تئسط رویزیونیستهای خروچفی شد . این استالین بود که برای اولین بار و همچنین تثبیت آتوریته ( رهبری ) سیاسی خودش را در حزب کمونیست در مقابل مخافین و بخصوص تروتسکی تامین کند است که دست به ازیاد بی رویه اعضای حزبی در سال 1924 زد (3 ) و در اولین قدم تصمیم به ازیاد تعداد کمیته مرکزی حزب کمونیست استالین تعداد کمیته مرکزی حزب کمونیست به 65 نفر دائمی و 42 نفر عضو غیر دائمی در سال 1925 رساند .
همچنین استالین از فوریه تا آگوست سال 1924 تعداد 203000عضو جدید را به حزب کمونیست رساند . که چیزی نزدیک به پنجاه در صد افزایش اعضای حزب کمونیست می باشد . نکته حایز اهمیت در مورد ازیاد اعضاوکمیته مرکری و همچنین حزب کمونیست در زمانی صورت می گیرد که جامعه نو پای شوروی سوسیالیستی پروزه نپ (NAP) از سر گذارانده و از طرف دیگر تاثیرات خاص خودش را بر جامعه سوسیالیستی شوروی به همراه دارد . وهمین پروژه نپ و چگونگی برخورد با ان است که به مبارزه دو خط در حزب کمونیست و که در حقیقت نمودی است از اوج گیری مبارزه دو خط در حزب کمونیست شوروی ( خط استالین و خط تروتسکی ) موجب تغیر در رهبری و بدنه حزب کمونیست شوروی را بدنبال داشت . این امر وباعث اعتراض در حزب و حتی بروز آن در روزنامه پراودا که در تاریخ 8 دسامبر 1924 نوشت که " دیدگاه حزب ما ( در افزایش اعضای حزبی ) همانند کیکی می باشد که روی آنرا با خامه بسیار پوشانده شده است " و روند حدت یابی مبارزه دو خط در حزب کمونیست در چگونگی برخورد با پروژه نپ و همچنین برخورد با مسئله دهقانی و صنعتی کردن جامع سوسیالیستی شوروی است که در سال 1926 به برکناری زینوف و کامی نوف و تروتسکی از کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی و تحکیم قدرت خط استالین خاتمه یافت . این افزایش تعداد اعضای حزبی که از قرار اکثریت آنها هم از کارگران فابریکهای دولت سوسیالیستی بودند نه بر خاسته از آموزش های حزبی . بلکه اگثر آنها بخاطربذدست اوردن امتیاز ها و منافع شخصی و بخصوص داشتن شغل و در محیط فابریکها و هم عضویت حزب بودن به این اعتبار و مقام انها در جامعه مکانی برتر می داد. بزبانی ا افزایش اعضای حزب کمونیست با یک ازیاد 56/6در صد روبرو هستیم و تعداد اعضای حزب کمونیست رابه عددی نزدیک به 401481نفر رساند . با تمام این تغیرلت حزبئ بخصوص در بدنه حرب کمونیست و افزلیش تعداد اعضای کمیته مرکزی و حزبی تا سال 1925 . کماگان رهبری حزب در دست اعضای قدیمی حزب کمونیست که قبل ار سال 1917 به این حزب کمونیست پیوسته بودند به پیش می رفت و آنها هم ( بنا بر هر دیدگاهی ) مخالف این ازیاد بی رویه اعضای حزب بودند . (2 ) که این داده از یک طرف خلاف " ادعای " نویسنده بر اینکه افراد عادی برای بدست آوردن امتیازات و مزیتهای دیگر به حزب کمونیست پیوسته اند و از طرف دیگر نشانده روند مبارزه طبقاتی که حضورش را در حزب کمونیست بوضوح نشان می دهد و این مباترزه نه بر خاسته از دوند بزهکاران . مخالفین سیاسی و اقتصادی سوسیالیزم و ستون پنجمی ها و عوامل حاسوس سرمایه داری امپریالیستی می باشد . بعنوان مثال در ااگوست 1030 یک عده از بایو لیژیستهای ( محققین و پزهشگران ) که تحت رهبری پروفسور کاراتین را بجرم اینکه یک نوع بیماری را در بین اسبها اشاعه و شیوع داده اند دستگیر و در پشت درهای بسته دادگاهی شد ند . در سال 1930 اعلام شد که 48 نفر از محققین و پزوهشکر در امر تغذیه و غذا که تحت رهبری پروفسور ریازنوف بخاط ایجاد اختلال در امر تولید غذا تیر باران شدند . که باز هم از دادگاهی که به جرایم انها رسیدگی کند خبری نیست .

و یا در ماههای نوامبر و دسامبر 1930 که دادکاههای شاختی (SHAKHTY) معروف می باشد و در مسکو برای محاکمه گروهی که به آنها را به اسم " حزب صنعتی " می نامیدن و تعداد ان نزدیک به 2000نفر بر اورد شده بود برگزار شد و جرم آنها هم خرابکاری بود که این خراب کاری را به پیروی از فرمان ریاست جمهور فرانسه RAYMOND POINCARE و dutch oil magnate
به پیش می بردند . که هیچگونه مدرک و شواهدی که دال بر این ادعای دولت شورا در این مورد ارائه شد و نه شاهدی بر این مدعا موجود است .ولی همگی آنها جرایم را تائید کردند .
و در در سال 1931 که به دادگاههای منشویکها در مسکو برگزار شد و باز هم در این دادگاه تمامی متهمین به اتهام خراب کاری و دست کاری در بالا و پائین اوردن بر اورد در تولیدات دستگیر شدند و الین دادگاه از لحاض تاریخی مهم می باشد چون یکی از متهمین این دادگاه بنام میخائیل یاکوبویچ (Mikhail yakubovich)بعد از گذراندن 22 سال در زندان و کمپ های کار اجباری زنده ماند و در سال 1967 در نامه ای که به دادستان عالی ussr نوشت شرح خال مفضلی را از واقعیه و چگونگی شرایط حاکم بر دادگاههای خودش و دیگر متهمین را افشا کرد . (4) که دامنه این دستگیریها بقدری وسیع بود که شامل تکنسینها و روشنفکران – مهندسین و برنامه ریزان و مدیران کارخانه و فابریکها و از تمامی اقشار کارگران فنی و متخصص و ماهر تا نیمه متخصص
و.. بعنوان " دشمن طبقاتی " دستگیر و به زندان و بازداشتگاه و دادگاه کشیده شدند .

.
این امر باز هم خلاف داده های نویستده و مترجم این مقالات در مورد دادگا هها در شوروی سوسیالیستی می باشد .
------------------------------------------------------------------------------------------------------- 1- این مقالات در حقیقت ترجمه فردی از اعضای حزب کمونیست سوئد می باشد . -2- تعداد اعضای حزی کمونیست شوروی تا قبل از 1917 چیزی نزدیک به 8249 نفر بود که تمامی سازماندهی زیز زمینی ( مخفی ) حزب سازماندهی شده بودند .-
3- لنین پس از پیروزی انقلاب سوسیالیستی در سال 1917 درهای حزب را بر روی اعضای جدید باز کرد . وبایستی در نظر داشت که در زمان توده های کارگر و عناصر مترقی و روشنفکران انقلابی که به حزب کمونیست می پیوستند .از روحیه انقلابی و انسانگرائی و خدمت به انقلاب پرولنری به حزب می پیوستند – در صورتیکه ازیاد اعضای حزبی درزمان استالین در بحبوحه پروزه نپ و تانیرات مخربی که بر روحیه تئوده ها و بخصوص خرده بورژوازی و حتی بورژوازی بجای مانده از سیستم قبلی رابا خود حمل می کردند .
4- اینکه میخادی یاکوبویچ دادای چه مواضع و دیدگاههای سیاسی و ایدولوزیکی چه در زمان دستگیری و چه پس از گذراندن دوران طولانی محکومیتش و چه نامه نگاریش به دادستان دولت رویزیونیست شوروی در نظر گرفته نشده است . بلکه شرح حال اوضاع و احوال حاکم بر دادکاههای مسکو در سال 1931 مورد نظر است . که آیا این دادگاهها برحفظ روابط دمکراتیک و حق تعین وکیل و... بر قرار شده بود یا نه می باشد . و چگونگی رهبری و واقعیه جامعه سوسیالیستی شوروی