بهترین بازیگر-بهترین کارگردان-بهترین تدوین-بهترین تصویر وبهترین فیلمنامه

دانلود از مگا آپلود
بخش اول
بخش دوم

ران‌ هاوارد در فيلم تازه خود «فراست / نيكسون»‌ دوباره به سراغ يك ماجراي واقعي رفته و اين‌بار برخلاف «آپولو 13» كه حال و هوايي خانوادگي و پررمز و راز داشت، مضموني سياسي (و بسيار تند)‌ را براي قصه فيلمش انتخاب كرده است. فيلم با نگاهي به نمايش موفق صحنه‌اي پيترمورگن ساخته شده و اين نمايشنامه‌نويش كار نگارش فيلم‌نامه را هم انجام داده است.
 او در اقتباس سينمايي، نهايت تلاش خود را كرده كه به قصه حال و هوايي تصويري بدهد و فضاي آن را از فضاي بسته و محدود تئاتري‌اش درآورد. اين درام شرح حال گونه تاريخي، هيچ يك از بازيگران درجه يك و ستاره سينما را براي ايفاي نقش‌هاي اصلي به خدمت نگرفته است. در حقيقت ستاره اصلي فيلم، قصه آن است. نقش‌‌هاي مختلف فيلم را فرانك لانگل، سام راكول، تابي جونز، مايكل شين، كوين بيكن، متيو مكفيدن، اليور پلات، بكاهال و اندي ميلدر بازي كرده‌اند.

قصه

اوايل دهه هفتاد دنياي سياست در آمريكا و كاخ سفيد با اتفاقات عجيب و غريب زيادي روبه‌رو شد. ماجراي واترگيت حكم يك آبرو‌ريزي شديد را براي دولت وقت آمريكا داشت. حزب جمهوريخواه در آن زمان كاخ سفيد را اشغال كرده بود و ريچارد نيكسون به عنوان رئيس جمهور زمام امور را به دست داشت. در شرايطي كه دولت مركزي با مشكلات داخلي و خارجي زيادي روبه‌رو بود (مشكلات اقتصادي در داخل كشور و بحران جنگ ويتنام در سطح بين‌المللي)‌ ناگهان مردم آمريكا با موضوع رسوايي واتر گيت روبه‌‌رو شدند.

دو روزنامه‌‌نگار سمج پرده از جاسوسي و استراق سمع حزب جمهوريخواه در دفتر مركزي حزب دمكرات پرده برداشتند. نوك تيز حمله به سمت نيكسون نشانه گرفته شد و وي زير فشار افكار عمومي مجبور به استعفا شد.
اين موضوع خيلي سريع در شروع قصه فيلم «فراست‌ / نيكسون» مورد بحث و بررسي قرار مي‌گيرد تا قصه اصلي آغاز شود. سه سال پس از خروج اجباري از دفتر كارش در كاخ سفيد، ريچارد نيكسون (با بازي فرانك لانگلا)‌ هنوز هم سكوت اختيار كرده و درباره مسائل و اتفاقاتي كه منجر به استعفاي اجباري‌اش شد، كلمه‌اي به زبان نياورده است.

اما در تابستان سال 1977، اين چهره‌جنجالي دنياي سياست قبول كرد كه روي صندلي يك برنامه تلويزيوني بنشيند و براي اولين بار مصاحبه‌اي اختصاصي انجام دهد. محور بحث و مصاحبه هم پاسخ گفتن به تمام سوالاتي بود كه او در دوران زمامداري‌اش درباره‌شان سكوت كرده بود. طبيعي بود كه بحث و سوال جواب اصلي، در رابطه با رسوايي واتر گيت خواهد بود كه باعث شد وي به اجبار كاخ سفيد را ترك كند و دوران رياست جمهوري‌اش با يك افتضاح سياسي تمام شود. نيكسون زماني كه ديويد فراست (با بازي مايكل شين)‌  را به عنوان طرف مصاحبه خود انتخاب كرد، باعث شگفتي و حيرت همگان شد، فراست كه يك شومن جنجالي و شلوغ انگليسي‌تبار بود، در بين مردم به عنوان كسي شناخته شده بود كه صراحت لهجه عجيبي دارد و مصاحبه شوندگان خود را سخت تحت فشار روحي و رواني قرار مي‌دهد. او با اين نوع رفتار و كار، توانسته بود در آن دوران در قلب ميليون‌ها بيننده آمريكايي جا باز كند و اگر قرار بود وي كسي را در برنامه‌هايش خرد كند، مردم از اين كار وي لذت مي‌بردند. حالا در چنين شرايطي، خيلي عجيب بود كه نيكسون با آن همه حرف و حديث منفي كه پشت سرش بود‌  و حكم يك موجود منفي را در بين عامه مردم داشت  قبول كند براي يك مصاحبه روبه‌روي كسي مثل فراست بنشيند. اما از طرف ديگر همكاران و نزديكان فراست شك داشتند مدير آنها  كه مجري قهاري است  اين بار بتواند سربلند و پيروز از مصاحبه جنجالي‌اش بيرون آيد. آنها نسبت به توانايي مدير خود در اين رابطه،‌ اطمينان هميشگي را نداشتند. اما زماني كه دوربين‌هاي تلويزيوني شروع به چرخش و ضبط اين برنامه مصاحبه جنجالي كردند، نبردي آغاز شد كه نتيجه‌اي معكوس به بار آورد. آيا نيكسون مي‌تواند پاسخ مثبتي به سوالاتي بدهد كه مربوط به يكي از بدترين حوادث تاريخي و سياسي كشورش مي‌شود؟ آيا فراست مي‌‌تواند خلاف نظر منتقدين هميشگي‌اش را ثابت كند و حرف‌هاي ناگفته‌اي را از زير زبان رئيس‌جمهور پيشين بيرون بكشد؟ در طول گفتگو، هر دو مرد روحيات و خصلت‌هاي اصلي و پنهان خود را رو مي‌كنند كه در راس همه آنها، عدم اطمينان‌شان نسبت به پايان ماجرا است. در شرايطي كه يك ملت شاهد رودررويي اين دو مرد است، حاصل كار چه خواهد شد؟

نقد

مناظره تلويزيوني سال 1977 نيكسون و فراست، حكم يك چرخش تاريخي را براي مردم‌ آمريكا داشت. لحظاتي كه اين مصاحبه از تلويزيون پخش شد، لحظاتي حياتي در تاريخي اين كشور بود. زماني كه نمايش صحنه‌اي پيترمورگن  كه قصه فيلمنامه «ملكه» كه براي هلن ميرن اسكار بهترين بازيگر زن را به ارمغان آورد، نيز متعلق به اوست  با استقبال فراوان تماشاگران روبه‌رو شد، خيلي‌ها اعلام كردند به زودي نسخه سينمايي آن نيز توليد خواهد شد، اما ران هاوارد ترجيح داد فيلمش پس از انتخابات رياست جمهوري آمريكا اكران عمومي شود تا تحت تاثير حوادث سياسي روز قرار نگيرد. منتقدان سينمايي عقيده دارند جورج بوش در مقام رئيس‌جمهور وقت آمريكا آنقدر كارخرابي كرد كه بسياري از فيلمسازان را وسوسه كرد به سراغ تاريخ گذشته و خرابكاري‌هاي اسلاف او بروند.
در اين بين بهترين گزينه ريچارد نيكسون است كه با افتضاحي كه به بار آورد، از كاخ سفيد بيرونش كردند! با آن كه خط اصلي قصه بشدت سياسي است  و در نگاه اول ممكن است فيلمي شعاري و خسته‌كننده به نظر برسد  اما ران هاوارد با وارد كردن يك خط دراماتيك جذاب، آن را تبديل به كاري ديدني و جذاب كرده است. اين دقيقا كاري است كه وي هنگام ساخت «آپولو 13» انجام داد. او هنگام كارگرداني اين فيلم هم آنچنان رگه‌هاي جذاب فرعي را در دل قصه تكراري سفر نافرجام آپولو 13 جا داد كه تماشاگران زمان تماشاي آن اصلا احساس نكردند فيلمي را تماشا مي‌كنند كه قصه‌اش را از بر هستند. در طول قصه «فراست / نيكسون» هر دو كاراكتر اصلي در حال انجام يك نبرد شديد پنهاني هستند. نيكسون براي كسب آبروي دوباره مبارزه مي‌كند و مبارزه فراست براي حفظ شهرتش به عنوان يك روزنامه‌نگار جدي است. هيچ يك از دو طرف هم حاضر نيست از مواضع خود پايين بيايد. اين موضوع باعث خلق چالشي مي‌شود كه جذابيت فيلم را دوچندان مي‌كند و تماشاچي را تا دقيقه آخر فيلم، درگير خود مي‌كند.

كيكاووس زياري

Comments (0)

Write comment